De bakermat van wijn

Georgië heeft een van de oudste ononderbroken wijntraditties ter wereld, met sporen van wijnbouw bij Tbilisi die 8.000 jaar teruggaan — millennia vóór Frankrijk en Italië. Het land telt meer dan 500 inheemse druivenrassen, waaronder Rkatsiteli, Saperavi, Mtsvane en Chinuri, verspreid over drie wijnzones. Kakheti in het oosten produceert circa 70 procent van de Georgische wijn, met Telavi als centrum en de dorpen Tsinandali, Kvareli en Napareuli als erkende appellaties.

De kenmerkende methode is qvevri-fermentatie: druiven — inclusief schillen, pitten en stelen — fermenteren zes maanden ondergronds in grote kleikruiken en leveren de amberkleurige, tanninerijke witte wijnen die sommeliers van Londen tot Tokio hebben veroverd. Kartli, het centrale plateau rond Gori en Mccheta, maakt lichtere hooglandwijnen van Chinuri en Goruli Mtsvane. In het westen produceert Imereti wijnen met gedeeltelijk schilcontact, waarbij slechts 10 tot 30 procent van de vaste stoffen wordt gebruikt voor een delicater profiel.

In Racha-Lechkhoemi, ten noorden van Kutaisi, groeit Khvanchkara op steile terrassen boven 800 m voor de van nature halfdroge rode wijn die Stalins favoriete wijn zou zijn geweest. Wijngaardbezoeken zijn eenvoudig: de meeste Kakhetische wijnhuizen ontvangen bezoekers zonder reservering, en de bewegwijzerde Wijnroute verbindt Tbilisi met Sighnaghi (115 km) door walnotenbossen en oude kloosters. Oktober brengt oogstfeesten in elk dorp, met gemeenschappelijk druiventrappen in stenen bakken die satsnakheli worden genoemd.